Mevlana’nın Kendini Haklı Sananlara Söyledikleri – Bilgelik ve Anlayış İle Dolu Sözler

Kendini haklı sananlar, kalplerini kör eden önyargılarla donanmıştır.

Haklılık, düşüncelerin zincirlerini kırmakla başlar.

Kendi haklılığını savunmak, gerçeğin gölgesinde kaybolmaktır.

Haklı olan değil, adil olan kazanır.

Kendini haklı sanan, gerçeği göz ardı eder.

Haksızlık karşısında sessiz kalanlar, haklılığın peşinden koşar.

Haklılık, bazen en büyük yanılsamadır.

Kendini haklı görenin, gözleri bağlıdır.

Gerçek, haklı olanın kalbinde değil, anlayışta yatar.

Her haklı söz, titrek bir kalbin sesidir.

Kendini haklı sanan, çoğu zaman yalnızlığa mahkumdur.

Haksızlığı kabul etmek, haklı olmanın ilk adımıdır.

Haklı olmak, çoğu kez bir maske takmaktır.

Kendini haklı görene, gerçek dost ışık tutar.

Haklılık, bazen kibrin rengini taşır.

Kendi sözlerinde haklı olduğunu sanan, gerçeği kaybeder.

Her haklılık, bir gerçeği daha gizler.

Kendini haklı sanmak, zihnin en karanlık köşesine hapsolmak demektir.

Haklı olmak, yürekten gelen bir cesaret istemez mi?

Kendini haklı bulmak, çoğu zaman cesareti yitirmenin işaretidir.

Haklılık, bir yolculuk değil, bir duraktır.

Kendini haklı kabul edenler, ufku daraltan gölgelerde kaybolur.

Her haklı kelime, bir kırılma noktasının habercisidir.

Kendini haklı sanan, huzurlarını kaybetmeye mahkumdur.

Mevlana’nın Kendini Haklı Sananlara Söyledikleri – Bilgelik ve Anlayış İle Dolu Sözler part 2

Haklı olmanın verdiği güç, insanı zayıflatır.

Kendini haklı bulmanın sarhoşluğu, insanı dondurur.

Haklılık, bile isteye körleşmektir.

Kendini haklı sananların, dinleme kabiliyeti azalır.

Gerçeklerin peşinden koşmadan, haklı olmak bir anlam ifade etmez.

Haklılık bir kutup yıldızı değil, söndürebileceğin bir ateştir.

Kendini haklı görenlerin, ruhunda fırtinadan başka bir şey yoktur.

Haklılık, bazen en büyük cehaletin kapısını açar.

Kendini haklı bulanlar, çoğu zaman yalnız gezer.

Haklılık bir kalp atışı, ama dinleyen kim?

Kendini haklı sanan, duygularının esiri olur.

Gerçek haklılık, özde bulunur, sözde değil.

Kendini haklı görenin, empati yeteneği unutulmuştur.

Haklı olan değil, doğru olan hayatı değiştirir.

Kendini haklı sanmak, ruhun zincire vurulmasıdır.

Haklılık, bazen bir illüzyonun parıltısıdır.

Kendini haklı sananların dünyası, düşünce kıtlığı ile doludur.

Haklı olmak, geçici bir zaferdir.

Kendini haklı bulanlar, kalpleriyle konuşmayı unutur.

Haklılık, insanı yücelten bir değer değildir, düşünce özgürlüğüdür.

Kendini haklı sanan, her zaman bir ayna arar.